Trwały Taras

0
24 May 2017 kategorie:

Zwykle taras kojarzy się dużą powierzchnią i orientacją względem stron świata, południową lub zachodnią. Tak zwykle architekci sytuują tarasy. Wynika to z ich rekreacyjnej funkcji. Typowe jest również, że pod tarasem usytuowane są pomieszczenia, co czyni taras przegrodą. Te trzy cechy, czyli duża powierzchnia, orientacja powodująca duże nasłonecznienie i nagrzewanie posadzki tarasu oraz obciążenia wynikające bycia przegrodą, powodują że taras jest znacznie trudniejszym do wykonania elementem budynku niż balkon.

Typowym obrazem istniejących budynków mieszkalnych, niezależnie od ich wieku jest uszkodzony taras, całkowicie zniszczony taras, przeciekający taras, rozpadający się taras, rozmrożony taras.

Jakie są przyczyny że tak często pojawiają się wyżej wymienione stwierdzenia. Do podstawowych można zaliczyć:

- naprężenia termiczne powstające na wskutek nagrzewania się posadzki tarasu, ze szczególnie niszczącym oddziaływaniem w trakcie tzw. zmian szokowych temperatur powstających w czasie kiedy posadzka tarasu jest bardzo nagrzana od promieni słonecznych, a następnie schłodzona nagłym deszczem.

- naprężenia termiczne będące wynikiem różnicy temperatury wewnątrz pomieszczenia pod tarasem a temperaturą zewnętrzną. Różnice temperatur mogą dochodzić do 50 °C.

- naprężenia konstrukcyjne. Ponieważ taras zwykle ma dużą powierzchnię, więc są większe rozpiętości konstrukcji, na której jest wykonany, co powoduje że ugięcia konstrukcji mogą oddziaływać na warstwy posadzkowe tarasu.

Pozostałe problemy, jak pęknięcia posadzek tarasu, pęknięcia spoin/ fug płytek, wnikanie wody w głąb warstw posadzkowych, zawilgocona zaprawa klejowa, rozmrożona zaprawa klejowa, zniszczona izolacja przeciw wodna, przeciekająca izolacja przeciw wodna, zalany strop, zalane ściany, wilgoć w mieszkaniu a dalej pleśń i grzyb na ścianach i stropie są już tylko konsekwencją oddziaływania wyżej wymienionych naprężeń.

Należałoby dobrać taką technologię na trwały taras aby występujące i nie do uniknięcia naprężenia nie mogły oddziaływać niszcząco. Należałoby zarzucić wszystkie technologie gdzie poszczególne warstwy tarasowe są sztywno połączone. Są to wszystkie technologie gdzie stosowane są zaprawy cementowe, mineralne zaprawy klejowe i płytki ceramiczne na których są układane, spoiny mineralne itd.

Technologią która zdobywa coraz większą popularność jest wykonanie posadzki tarasu w układzie posadzki podniesionej – wentylowanej. W tej technologi płytki posadzkowe które mogą być płytkami kamiennymi, płytkami betonowymi lub płytkami ceramicznymi, układamy na podkładkach tarasowych. Podkładki tarasowe są wykonane z tworzywa sztucznego i stanowią podparcie w narożach płytek. W tej technologi warstwę izolacji na której jest układana posadzka może być wykonana z dowolnego materiały posiadającego stosowne dopuszczenia jak papa asfaltowa, membrana PVC, membrana EPDM, żywica epoksydowa, zaprawa uszczelniająca lub masa KMB. W tej technologii zwykle niszczące oddziaływanie naprężeń termicznych i konstrukcyjnych jest pomijalne, więc nie ma wpływu na trwałość tarasu. W tej technologi należy zwrócić uwagę na właściwe wykończenie strefy okapowej tarasu poprzez zamontowanie systemowego profilu okapowego, który będzie zapewniał pewne odwodnienie z warstwy izolacji oraz pozwoli na stabilizację i oparcie płytek krawędziowych tarasu. Dodatkowo podkładki tarasowe powinny posiadać możliwie dużą płaszczyznę podparcia oraz zapewniać pewne oparcie płytek posadzkowych z możliwością korekty wysokości podparcia.

Udostępnij wpis

Zostaw komentarz